آه از این دشنهٔ بیرحم بر قلبِ خاکای سرزمینِ هفت آسمان و خرد، چه شد که صدای چکمههای بیگانه، آواز بلبلان خوشآوازت را شکست؟ جنگ، چونان خنجری بر پیکرِ این کهنبوم فرود میآید؛ شعلهای است که گهوارهها را خاکستر میکند و میراث نیاکان را به باد میدهد. افسوس که خونِ لالهها بر سنگفرشِ تاریخ میچکد، و شورِ سبزیِ زندگی، جای خود را به بوی باروت و خاکستر میدهد. ای مردمِ صلح، ای وارثانِ پارس، بگذارید تا صدای تیشهٔ هنر، جای صدای توپ را بگیرد و تنها نغمهٔ رودها، قصهگوی این سرزمین باشد. صلح، تنها میراثی است که میتواند برای فردا باقی بماند.
05:45 - 5 March 2026
2 Reactions
892 Views