چه کردهای حسین جان!در موکبی در ابتدای دروازه کربلا، بیتوته کردهایم؛ یک طرفم استاد دانشگاه عربی از عراق، در طرف دیگر چند نفر از هند، کمی آن طرفتر، چند پاکستانی، کمی آن طرفتر چند کرد شیعه عراقی (خودشان اصرار داشتند بگویند کرد شیعه هستند) و ایرانیانی از همه جغرافیای سرزمینمان.
همگی با وجودی که فقط چند دقیقهای است همدیگر را دیدهاند و چند ساعت دیگر، از هم جدا میشوند، احساس برادری دارند و به همدیگر خدمت میکنند.این محبت خالص و فداکارانه را در کجای دیگر جهان و کدام برهه دیگر تاریخ پیدا میکنید؟؟
آیا شایسته نیست اگر بگوییم ضربان نبض آینده تاریخ بشر، در دل همین موکبها میتپد؟؟
15:07 - 3 August 2026
3 Reactions
478 Views