امیرالمؤمنین علیهالسلام، بعد از دفن صدیقۀ کبری سلاماللهعلیها، خطاب به رسول خدا صلیاللهعلیهوآله فرمودند:قَلَّ يَا رَسُولَ اللَّهِ عَنْ صَفِيَّتِكَ صَبْرِي وَ ضَعُفَ عَنْ سَيِّدَةِ النِّسَاءِ تَجَلُّدِيإِلَّا أَنَّ فِي التَّأَسِّي لِي بِسُنَّتِكَ وَ الْحُزْنِ الَّذِي حَلَّ بِي لِفِرَاقِكَ لَمَوْضِعَ التَّعَزِّي.یعنی:«یا رسولالله!منِ علی، در فراق فاطمه، کم آوردم.اما وقتی یاد غم از دست دادن شما میافتم، آروم میشم و تحمل این داغ برام ممکن میشه.»ما هم از امیرالمؤمنین الگو میگیریم و عرض میکنیم:آقاجان!تو این چندسال اخیر، مصیبتهای زیادی بر ما وارد شدند؛مصیبتهایی که خیلی از طاقت و توان ما بیشتر بودند.اما همۀ اونا، در مقایسه با مصیبت فقدان شما کوچکاند و به همین خاطره که با یاد این مصیبت عُظمی، میتونیم تحملشون کنیم؛و این یعنی:از بس مهربونید، حتی مصیبت شما هم برای ما یه جور رحمته.البته با همۀ این احوال، ما از نبودن شما خیلی گِله داریم.چون از همون موقعی که شما رفتید، دوران سختیکشیدن شیعه شروع شد؛طوری که اصلا تشیّع یعنی:شِکوه از هجران شما و پرپرشدن به عشق شما؛درست همون کاری که فاطمهتون کرد ... 💔😭بله آقا!این شِکوههای عاشقانه، ارثیۀ دختر شماست.پس از ما بشنوید،به ما نگاه کنیدو به حرمت این دختر ـ که میدونیم خیلی براتون عزیزه ـ دردمون رو شفا بدید که دیگه طاقتی برامون نمونده ... 💔😭
01:10 - 13 August 2026