بررسی دکترین جنگ ترکیبی ایالات متحده در مناطق مرزی ایراندر تحلیل وقایع جاری نباید حملات ایالات متحده به مناطق جنوبی و جنوب شرق ایران و به ویژه سیستان و بلوچستان را به عنوان عملیاتهای تاکتیکی و گذرا دید. این تحرکات بخشی از یک طرح کلان است که اکنون برای ایران در حال پیادهسازی است.الگوی تکرارشونده در حملات اخیر ضرب و راندن است. آمریکا پادگانها و مراکز حساس را هدف قرار میدهد تا توان دفاعی و روانی نیروها را کاهش دهد و سپس با پیشنهاد آتشبس یا توقف موقت فرصتی برای بازسازی ظاهری میدهد. این بازسازی در واقع یک تله است تا منابع ایران در مسیر بازگشت به وضعیت پیشین هزینه شود و در لحظهای که سیستم در حال ترمیم است ضربه دوم و شدیدتر وارد شود. هدف تضعیف حداکثری است تا مقاومت در برابر موجهای داخلی و نیابتی به حداقل برسد.هدف نهایی از ضربات نظامی به جنوب و جنوب شرق پاکسازی مسیر برای ورود زمینی یا قیام نیابتی است. آمریکا با تضعیف پادگانهای مرزی در واقع در حال ایجاد خلاء امنیتی است. این خلاء فرصت طلایی را برای گروههایی نظیر جیشالعدل و جریانات تکفیری فراهم میکند تا تحت پوشش یک قیام مردمی یا جنگ آزادیبخش وارد میدان شوند. جنگ آینده جنگ مستقیم نیست. جنگی است که در آن آمریکا زمینهساز میشود و نیابتیهای محلی با یک موج احساسی و قومی مذهبی گسستهای جغرافیایی ایجاد میکنند.مسئولین باید درک کنند که ما با یک جنگ ترکیبی مواجه هستیم. گام اول تضعیف زیرساختهای نظامی است. گام دوم ایجاد توهم آرامش از طریق آتشبسهای موقت است. گام سوم تحریک عوامل نیابتی و قومی است و گام نهایی سقوط سریع مناطق مرزی تحت تأثیر یک موج احساسی و نظامی است. صرفاً به بازسازی تجهیزات اکتفا نکنید.#جنگ
07:42 - 15 July 2026