اکنون که میاندیشم، گمان میکنم که من غم مرگ تو را در تمام استخوان هایم درک کردم، درحالی که تو نمرده بودی، مرا تنها در جهانی رها کردی که چشمانم تنها تو را میدید و بدنم قادر به لمس کردن تو بود و روحم با بودن تو زنده میماند و تو تمام من را با رفتنت خاکستر کردی.