در دل روزهای تاریک، افکار ها پروازمی کنند و همچون پرندگان گرفتار در آغوش راز ها باقی می مانند تا هنگامی که، جیر جیر قلمم سکوت تاریکی را میشکند و در گهواره ذهن ، کودکی میکارم ،و از ابر ها تقاضای آواز دارم،اوازی زیبا و رویشگر، اگر نواختن، انگاه شب هم روشن می شود و افکار آزاد 🖋️عین.میم
