یه حقیقت جالب اینه که چون حوصلهی آدم سرمیره میاد سراغ گوشیولی وقتی واقعا گوشی نیست جهان درهای مخفی و آپشنای ویژهاش رو نشون میده.
مثلا یه بچهای میاد کنارت میشینهیه آشنای قدیمی میبینییه گفتگوی جدید آغاز میشهفکرای تازه به ذهنت میانیه اتفاق بامزه میوفته.
This post was deleted by the post author.
Replying toمشخصا همینطوره ولی مدل نوشتار عامیانه بیشتر به شکل اونچه که گفته میشه هست و من این مدل استفاده رو تا جایی که حامل اشتباه نوشتاری و تغییر قوانین املایی نباشن ایرادی نمیبینم.مثال فکر--> حذف ر و تبدیل به فکاصلا--> حذف ل و تبدیل به اصنخرد شدن--> مثل خوندنش تایپ میشه خورد شدن