تقدیم به حضرت عشقبه تضمین از غزل حضرت سعدی و دیگر بزرگانهمه بر سر زبانند و تو در میان جانیچه مکان بهتر از آن جان که تو در میان آنیشدهام جدا ز یاران چو خزان غم گرفتهرسدم بهار دائم به برت گرم نشانیچو به دوش برکشیدم غم هجر و من چه گویمکه به سان ابروانت شده قامتم کمانی
