این نخستین زادروز من است که تو دیگر نیستیپیر و مرادتکیه گاه و امید بودن وایستادن بودیکاش در همین جنگ توفیق رفتن از این دنیایی که دیگر تو را ندارد را می یافتم! که دنیا بعد از تو ارزش بودن ندارد.شبهای هجر را گذراندیم و زنده ایممارا به سخت جانی خود این گمان نبود🖤خرداد۱۴۰۵