#داستان_امروز "صلح داریم تا صلح!"◀️گفت: از مذاکره امیرالمومنین علیه‌السلام و امام حسن علیه‌ السلام با مخالفان و دشمنان گفتید که مذاکره برای تشرزدن و دعوت به حق بود نه معامله، اما پیامبر صلی الله علیه هم در حدیبیه صلح کرد این را چطور توضیح می‌دهید⬅️گفتم:برای رسیدن به پاسخ ابتدا باید بدانیم جریان صلح حدیبیه چه بود؛پیامبر(صلی الله علیه و آله) به همراه ۱۴۰۰ نفر از مسلمانان،نه برای جنگ،بلکه برای انجام مناسک عمره به سوی مکه حرکت کردندمشرکان قریش که غافلگیر شده بودند،راه را بر آنان در منطقه‌ای به نام حدیبیه بستند. پیامبر (صلی الله علیه و آله) در این نقطه،پیمان صلحی را امضا کرد که هرچند در ظاهر حاوی عقب‌نشینی‌هایی بود(مانند بازگشت به مدینه بدون زیارت در آن سال یا حذف القاب الهی از متن قرارداد)، اما در باطن یک «پیروزی راهبردی» برای مسلمانان بود.این پیمان باعث شد قریش برای اولین بار اسلام را به عنوان یک قدرت رسمی بپذیرد و امنیت حاصل از آن،مسیری را باز کرد که تنها دو سال بعد به فتح بدون خون‌ریزی مکه منجر شد.🔺همین توضیحات درمورد صلح حدیبیه کفایت می‌کند برای درک تفاوت آن صلح با رویکرد مذاکراتی ما با آمریکا به عنوان یک متجاوز به خاک کشورمان🔻اما برای آنانکه نیازمند توضیحات دقیقتری هستند در ادامه تفاوتها را از ابعاد مختلف موضوع واکاوی می‌کنیم:↙️در صلح حدیبیه پیمان صلح در شرایطی امضا شد که دشمن به خاک مسلمانان تجاوز نکرده بود و کشتاری در تجاوز به محل سکونت مسلمانان صورت نگرفته بود. در واقع، ابتکار عمل دست پیامبر صلی الله علیه و آله بود درحالیکه در رابطه ایران باآمریکا،طرف مقابل فرسنگ‌ها دورتر از خانه خود به منطقه ورود کرده،دست به ترور رهبر جامعه و فرماندهان ارشد و مردم زده
زیرساختها را تخریب کرده و هواپیمای مسافربری را ساقط کرده و با تحریم‌های همه‌جانبه جنگ اقتصادی نوعی کشتار خاموش راه انداخته است. لذا در اینجا دیگر بحث ابتکار عمل به معمای صلح حدیبیه برای ایران مطرح نیست موضوع حق دفاع موثر است نه یک انتخاب داوطلبانه وظیفه‌ی عقلی و انسانی و اسلامی ما واکنشی به یک تجاوز مستمر است.↙️در صلح حدیبیه پیامبر (صلی الله علیه و آله) در صلح حدیبیه از اعتبارات و عناوین گذشت. مثلاً پذیرفت که در متن قرارداد «رسول‌الله» نوشته نشود. این یک عقب‌نشینی در لفظ بود برای گرفتن یک امتیاز بزرگ (یعنی ۱۰ سال امنیت برای تبلیغ دین). ایشان هیچ‌گاه توان دفاعی یا شمشیر مسلمانان را معامله نکرددر حالی که مطالبه اصلی آمریکا از ما، خلع سلاح یا محدودسازی توانمندی‌های راهبردی (موشکی، هسته‌ای و نفوذ منطقه‌ای) است. در اینجا بحث بر سر عناوین نیست، بلکه بر سر ابزارهای بقای ما است.↙️در صلح حدیبیه صلح یک تاکتیک برای فتح بود. پیامبر (صلی الله علیه و آله) از این فرصت برای جذب قبایل و قدرتمندتر شدن استفاده کرد. ایشان می‌دانست که مشرکین ضعیف شده‌اند و صلح، میخ آخر بر تابوت ابهت قریش استدر حالیکه آمریکا صلح را نه برای هم‌زیستی، بلکه به عنوان ابزاری برای تغییر رفتار و سپس تغییر ساختار ایران اسلامی می‌خواهد. در واقع، در حدیبیه صلح پلی برای پیروزی بود، اما در مقابل آمریکا صلح تله‌ای برای گرفتن قدرت دفاعی و سپس ضربه نهایی در جنگ وجودی است(مشابه بلایی که بر سر کشورهایی چون لیبی آمد).↙️در صلح حدیبیه طرف مقابل یک ساختار قبیله‌ای داشت که به پیمان‌های کتبی به لحاظ فرهنگ غالب و عرفی اهمیت می‌داد. با این حال، به محض اینکه آن‌ها پیمان را شکستند،
پیامبر با توجه به دستاوردهایی که از فرصت صلح به دست آورده بود با قدرت چند برابری که در دوران صلح جمع کرده بود، مکه را فتح کرد.اما در رابطه با آمریکا تجربه تاریخی (به ویژه برجام) نشان داده است که ساختار سیاسی آمریکا هیچ پایبندی ولو محدود به امضا و تعهد خود ندارد. تفاوت در اینجاست که اگر در دنیای امروز، پس از واگذاری امتیازات راهبردی، طرف مقابل نقض عهد کند، دیگر لزوماً امکان بازگشت به نقطه قدرت قبلی برای ما به سادگی وجود ندارد.(بتن ریزی در قلب رآکتور) تفاوت اساسی اینجاست که در حدیبیه، صلح منجر به عزت شد، اما مذاکره‌ی با آمریکا که منجر به سلطه‌پذیری شود، از دایره الگوی حدیبیه خارج و عملا صلح‌ تحمیلی است که امام شهید ما تذکرش را داده بودند. صلح حدیبیه صلحی هوشمندانه، از موضع قدرت و بدون پیش‌زمینه تجاوز و اشغالگری بود تا مسیر پیشروی اسلام باز شود؛ اما صلح با آمریکا پس از جنایاتش و خون‌های ریخته شده و تلاش مستمر و عیانش برای خلع سلاح ما روبروست. به همین دلیل، تشبیه این دو به یکدیگر بدون در نظر گرفتن این تفاوت‌های آشکار، یک مغالطه تاریخی از سوی دست‌های تزویر است. #م_طالبی_دارستانیپژوهشگر مسائل روز#برگردید_به_نظر_امام🆔https://ble.ir/banooye_tamadonsaz
23:16 - 27 June 2026