بر اساس اصول مکتب نئولیبرالیسم، هر جنبهای از زندگی اجتماعی را به کالایی قابل مبادله در بازار تبدیل میکند. بر اساس این منطق، مسکن دیگر نه بهمثابه یک حق اجتماعی و ضرورت انسانی، بلکه بهعنوان ابزاری برای سرمایهگذاری و سودآوری در قالب دارایی مالی دیده میشود. چنین نگاهی، عملاً مسیر را برای تعمیق
