امیرالمومنین باب المراد است همانندش دگر مادر نزاده استکلید معرفت گنج الهیبه راه آسمانها پا نهاده استکفو حضرت زهرای اطهربه کس فرزند هم چون او نداده استچراغ آسمان از اوست روشنببین نامش مرا از غم رهانده استتویی دروازه ی علم محمدبرای دیدنت طاقت نمانده است
🟨🟧🟥گر او نبود، دست خدا را که میشناخت؟دست خدای عقدهگشا را که میشناخت؟در طلعتش جمال خدا گر عیان نبودآیینه خداینما را که میشناخت؟گیرم که ناگزیر نمیشد ز ردّ شمسآن شهریار حکمروا را که میشناخت؟
«الاّ» اگر جنیبه کش نام او نبودآن شهسوار عرصهی «لا» را که میشناخت؟گر دست خضر، دامن او را نمیگرفتپیر طریق اهل ولا را که میشناخت؟گر بوتراب بر گِل آدم نمیدمیدآن شهریار مُلک بقا را که میشناخت؟هستی به زیر سایة لطف وی آرمیدورنه هما و ظِلّ هما را که میشناخت؟
دشمن رهین لطف تو بودهست یا علی!ورنه تو را به لطف و مدارا که میشناخت؟گر سایه ولای علی بر سرم نبوداین خستهجانِ بیسر و پا را که میشناخت؟«پروانه» مراد مرا داد شاه دینگر لطف او نبود، گدا را که میشناخت؟✍️استاد محمدعلی مجاهدی (پروانه)📚 روزنامه اطلاعات ۱۴ دی ۱۴۰۴
16:25 - 14 دی 1404