فشارِ کوچک شدن سفرهها، چپ و راست نمیشناسد. هدف از تشبیه اقتصاد به "تردمیل"، نه یک بازی سیاسی، بلکه توصیفِ صادقانهی احوالِ مردمی است که هرچه بیشتر تلاش میکنند، کمتر به امنیت معیشتی میرسند. کاش به جای برچسب زدن به کلمات، عمقِ فرسودگیِ پنهان در آنها را درک کنیم.
وقتی زمان دولت شهید گفته میشد جراحی اقتصادی علیرقم اینکه نه روش صحیح بود نه کامل انجام شد همه بچه حزباللهیها میگفتن نه جراحیه جراحی درد دارهحالا که امروز کسایی که واقعاً دانشاش رو دارند در حال اصلاح اقتصاد هستند میشه دویدن روی تردمیل؟
اقتصاد این روزهای ما شبیه دویدن روی تردمیل شده؛ هرچه سرعت پاهایمان را بیشتر میکنیم باز هم سر جای اولمان هستیم، با این تفاوت که هر لحظه نفسمان بریدهتر میشود. سفرهها کوچک شدند، اما صبوری مردم بزرگ؛ کاش قبل از آنکه این "توانستن" به "فرسودگی" مطلق برسد، تدبیری برای آرامش سفرهها اندیشیده شود.
17:44 - 3 بهمن 1404