در واقع تمامِ آدمها نسبت به زمان خوشبین هستند. همهی ما فکر میکنیم به اندازهی کافی زمان داریم تا با دیگران یکسِری کارها را انجام دهیم و به آنها چیزهایی را که میخواهیم و باید، بگوییم. و بعد ناگهان اتفاقی میاُفتد که باعث میشود بایستیم و به کلماتی مثلِ «اگر» و «ای کاش» فکر کنیم.فردریک بَکمَن
17:09 - 2 August 2026