ما دهههشتادیها باختیم؛تو تعطیلی کرونا کنکور دادیم،به امید مدرکی بیاعتبار وارد دانشگاه شدیم،با پولی که هر روز آب میرفت دنبال کار گشتیم،وقتی نوبت رسیدن به رویاهامونم رسید،جنگی شد که پسرامون پای لانچر دست و پا دادن و دخترامون همسر شهید شدن.ولی نه مظلومنمایی میکنیم، نه انتظار دلسوزی داریم.
بُرد رو همین دهه شصتیا کردنزمان جنگ تحمیلی که بچه بودن و چیزی نفهمیدنموقعی که مدرک دانشگاهی ارزش داشت تحصیل کردنزمانی که پول ارزش داشت وارد بازار کار شدنهمیشه هم خودشون رو به مظلومیت زدن :)