22 July 2026
شعر زیبا و پر مفهوم مولانا در دیوان شمس، غزل شمارهٔ ۱۱۲۹ از زیباترین ابیات عرفانی مولوی است:هر که شود صید عشق، کی شود او صید مرگ؟چون سپرش مه بود، کی رسدش زخم تیر؟جمله جان‌های پاک، گشته اسیران خاکعشق فروریخت زر، تا برهاند اسیرسپر مه همان روح الهی و عشق انسان به خداست که چون سپری نامرئی انسان …Show more
6 MB
اون شاعرهایی که این ابیات رو گفتند فکر نمیکردند روزی آدمهایی که اسیر هوس های خودشون هستند شعرهای عمیق و عرفانی شون رو دستمایه محافل پر از خودنمایی و ادا و اطوار خودشون قرار بدهنداینها که تو فیلم هستند عمرا معنی واقعی این ابیات رو درک کرده باشن فقط هی خودشونو با آواز تکون میدن.
09:42 - 22 July 2026