چرا یأس فلسفی خود را منتشر میکنید؟فایدهاش؟! اینها نقد پیشبرنده است یا آیههای کفر؟ اینها سرودهای یک قلب حزین است یا ذهن یئوس؟ سوژه برای ماتمسرایی امثال ما که از دهه ۷۰ این دورهها را گذراندیم بسیار است؟ نیست؟! چه کنیم؟! چرا برای طراحی فاصله با ایدهها همهچیز را شوخی میپندارید؟! شوخی نبود و نیست
⚪🔻 نصیحت: در یک اسکویید گیم هستیم. جبههداری های جمهوری اسلامی را جدی نگیریداساسا مناظرات (debates) انقلابی و ضدغربی جمهوری اسلامی را باور ندارم، شماهم باور نکنید. 🔻دوره دانشجویی ما صرف واژگان «نفوذ، استحاله، سند 2023، دولت جوان حزباللهی و ...» شد. اینها را سازوبرگ تبلیغاتی کشور به عنوان
مرز منازعات سیاسی مشخص میکرد. قبل از ما نیز دانشجویان دهه 80 و 70 درگیر ادبیات «شبیخون فرهنگی، ناتوی فرهنگی، تکنوکراتها، دیپلماتها و ...» بود. در بالاترین تریبون تا پایین ترین میگفتند دشمن با 2030میخواهد حیا را از نسل ما بگیرد. نیروی حزب الله را به این واسطه خرج منازعه با حسن روحانی و معادله
قدرت میکردند. امروز خنده دار نیست؟ بند به بند 2030 را سازمان ملل اگر میآمد اجرا میکرد به دستاوردهای اتحاد مقدس جمهوری اسلامی میرسید؟ سروش و قبض و بسط تئوریک شریعتش و اسلام رحمانی معادل کفر بود. حالا شریعت نظام سیاسی چنان قبض پیدا کرده و اسلام جمهوری اسلامی چنان رحمانی شده که در مخیله روشنفکری
دینی هم نمیگنجید.🔻وضعیت امروز از حیث ناتوی فرهنگی، استحاله، منویات 2023 و... با آن سالها غیرقابل قیاس است. آن اگر ناتوی فرهنگی بود این عملا هزیمت فرهنگیست. اما میبینیم جمهوری اسلامی حتی در الهیاتیترین و نظامیترین (انقلابی ترین)لایههایش مشکل خاصی با آن ندارد. نفوذ در دهه 90 کجا و امروز کجا!
اما نه تنها مشکلی وجود ندارد بلکه همه ملزم به حمایت از شخصیتهایی هستند که در دهه 90 به عنوان نفوذی، خواص نادان یا خائن به صورت غیر مستقیم و مستقیم مورد اشاره قرار میگرفتند.🔻 انگار کل تاریخ جمهوری اسلامی و مناظرات اجتماعیش تا سال 1401 عملا یک دروغ بزرگ بود. انرژی فرساییهای بی دلیل.
سی سال تاریخِ هیچ. آدمی یاد سریال «اسکویید گیم» میافتد. جوانان انقلاب تیکه پاره شدند برای هیچ. بدون آنکه بدانند در مرحله بعد برایشان چه چیزی آماده شده؛ والبته صاحبان قدرت در لذت تماشا و صحنه گردانی. 🔻 آن روزی که «مصلحت نظام» ایجاب کرد، دیگر هیچ اصلی مهم نبود و هر آنچه خیر بود به یک شب مصداق
شر و هر آنچه شر مطلق بود به یکباره خیر نامیده شد. امروز که اینجا ایستادهایم، از منظر هیئت حاکمه جمهوری اسلامی، همه زد و خوردهای رسانه ها و روزنامه ها و تشکلهای دانشجویی و... در سه دهه 70،80 و 90 یک دعوای زرگری و خندهدار بود. البته به بهای اسلام؛ به بهای انقلاب اسلامی، به بهای صدها هزار شهید دفاع
مقدس و صدها شهید مظلوم مدافع حرم، به بهای مثله شدن عجمیان و آرمان، به بهای خون دل حضرت امام (ره) و به بهای جوانی ما و نسلهای قبل ما.خود را حیف اینها نکنید. اگر گفتند مذاکره ممنوع است،اگر گفتند همیشه قصدنابودی اسرائیل داشتیم، جدی نگیرید. ادامه یادداشت در: https://t.me/bagheri_amaaj
09:11 - 6 September 2025
2 Replies
@Pasdaran6 September 2025Replying toدشمن بدنبال انقلابیون پشیمان است و من پشیمان نیستم و مقابل هرکسی که از ادبیات انقلاب اسلامی عدول کند می ایستم سردار و قاضی و حاج خانم و آقا ندارد عقب رفت انقلاب اسلامی به عقب رفت مردم یعنی من و تو وابسته است افسردگی نه، انقلاب و قیام و جهاد آری.
