سانسور ضربات دشمن؛ جایگزینی مدیریت بحران به جای کنش انقلابی و خیانت به دیپلماسی مبتنی بر عزت است انفعال میدانی امروز در برابر آمریکا و اسرائیل، وقتی با سانسور هدفمند ضربات دشمن همراه می‌شود، از یک خطای استراتیژیک پرده برمی‌دارد: جایگزینی «مدیریت بحران» به‌جای «کنش انقلابی».تجاوز نظامی شب گذشته آمریکا به بندر عباس و جزایر جنوبی ایران، آنهم در امتداد حملات مستمر اسرائیل به جنوب لبنان و تهدید علنی بیروت به حملات بسیار گسترده، یک پیام واحد دارد: جبهه دشمن در حال آزمودن آستانه تحمل محور مقاومت در هنگامه مذاکره و احتمال تمدید آتش‌بس است. در چنین شرایطی، هیات مذاکره کننده ایرانی با سانسور این حملات، گمان می‌کند از فروپاشی میز مذاکره جلوگیری می‌کند؛ غافل از آنکه سرمایه اصلی چانه‌زنی مقاومت، همین «روایت مظلومیت مقتدرانه» است. سانسور ضربات و تهدیدها، به‌مثابه واگذاری پیش‌دستانه برگ‌های برنده در پوکر سیاسی‌ای است که ترامپ در این منطقه به راه انداخته است. چرا که یقینا دشمن صهیونیستی و ارباب آمریکایی‌اش، این خودسانسوری را نه نشانه حسن نیت، بلکه اعتراف تلویحی به اضطرار، فهم می‌کنند و نتیجه آن است که همزمان در دو جبهه پیش می‌روند: در میدان، منطق «تنبیه تدریجی مقاومت» در حین مذاکره و آتش‌بس و در اتاق مذاکره، با تاکتیک «فرسایش راهبردی» سعی می‌کنند دست بالا را نگه دارند و اجازه ندهند پیروزی‌های ایران در میدان نظامی، ترجمه و ثمره دیپلماتیک داشته باشد. تکرار این جمله توسط ترامپ که «عجله‌ای نداریم»، نه یک ژست معمول دیپلماتیک، بلکه نتیجه مستقیم محاسبه هزینه-فایده دشمن از خوانش ذهنیت حاکم بر تیم دیپلماسی ایرانی است.
فهم این نکته بسیار ضروری و حیاتی است که محور مقاومت اساساً بر دو پایه «اقتدار میدانی» و «روایتگری رهایی‌بخش» استوار است. وقتی خون‌ها در جنوب ایران و جنوب لبنان ریخته می‌شود، اما روایت این جنایت از سوی دستگاه دیپلماسی مصادره می‌گردد، آنچه باقی می‌ماند در واقع پوسته‌ای توخالی از «مقاومت نمایشی» است. حتی اگر اراده‌ای برای پاسخ کوبنده و تمام‌عیار وجود ندارد، دست‌کم باید قواعد بازی را با روایتگری رسا تغییر داد؛ چراکه مقاومت، پیش و بیش از آنکه تابع موازنه نظامی باشد، بر «شکستن هیمنه» دشمن متکی است. وقتی ایران در جایگاه قلب این محور به نسبت شرارت‌های پس از آتش بس فریاد اعتراض بلند نمی‌کند، میز مذاکره را به هم نمی‌ریزد و حتی اخبار را سانسور می‌کند، تا حتی‌الامکان مجبور به مقابله به مثل نشود، عملاً روایت «قدرت بازدارنده مقاومت» در سپهر سیاسی منطقه فرومی‌پاشد. و فروپاشی این قدرت بازدارنده زمینه ساز قطعی حملات و تجاوزات بعدی و شکست هرگونه تلاش دیپلماتیک خواهد بود.
11:45 - 6 خرداد 1405