همونی که براش نمردیم آخر سر فدای ما شدشاید بعضی شبا توی خیابون اومدن برامون عادی شده باشه ولی وقتی یاد این میفتم که رهبرمون رو شهید کردن داغمون تازه میشه.وقتی میرسی به آغوشش همه ی خستگی هات فراموش میشه، آدم خجالت میکشه حرف از خستگی بزنه پیش کسی که خستگی رو خسته کرده بود.
اقاجون تو فقط باش، ما برای تو جون میدیم صد شب که سهله یک سال هم بشه به خاطر خونخواهیت در به در کوچه و خیابونیم. نمیدونم چرا همیشه دیر میرسم، موقع حضورت که توفیق زیارت نداشتم ولی شبایی که دلمون از همه جا گرفته میایم اینجا و درد دلمون رو به تو میگیم. حتما یه بار تجربش کنید،
کشوردوست جاییه که بغض و خشم به هم گره میخوره، جایی که اینقدر از جنایت ها دلگیری و نفرت داری ولی بغض تو گلوت اجازه نمیده،جاییه که روح ادم پرواز میکنه،جاییه که ادم از خجالت کم کاری هاش آب میشه،جاییه که زمین سیراب از قطرات اشک عشاق میشه،جاییه که یادآور تمام پدرانه های عالمه در اوج یتیمی.
01:51 - 11 June 2026