در سختترین لحظات، دانشگاه باید بیندیشد، چرخِ تولید بچرخد، حملونقل جاری باشد و گردشِ نخبگان از مسیرِ انتخابات متوقف نشود. این، نه بیتوجهی به جبهه، که بالاترین سطح از «مهندسیِ امید» است؛ پیروزیِ پایدار، از آنِ جامعهای است که همزمان، هم «سپرِ #مقاومت» را محکم میگیرد، هم «مسیرِ آینده» را نمیبندد.