بهخدا سوگند، در طول زندگی مشترک من با فاطمه، تا هنگامی که از دنیا رحلت کرد، وی را هیچگاه ناراحتوعصبانی نکردم و او را به کاری برخلاف میلش وادار نساختم. او نیز در این مدت، مرا ناراحتوعصبانی نکرد و در هیچکاری برخلاف خواست من گامی برنداشت! روابط ما آنچنان صمیمی بود که *هرگاه محزون و اندوهگین میشدم،
فقط تماشای چهرهی فاطمه میتوانست اندوه از قلبم بزداید و با نگاه به رخسار فاطمه بود که غمها را از یاد میبردم*...*علیاززبانعلی* | محمد محمدیان
02:32 - 18 May 2026