در طوفانِ خشمِ طبیعت، آنگاه که باد به قصدِزمین زدنِ اقتدارِ ما میوزید، این هموطن با ستونِ استوارِ غیرتِ خویش، قلهیِ برافراشتهیِ پرچم را در سینهِ آسمانِ بیرجند میخکوب کرد؛تا جهان بداند که این درفش، نه با طناب، که با خونِ رگهایِمردمانِ این سرزمین ایستاده است.هموطن چنین مردی بودن، افتخار است.