┃۱۲۰۰ کیلو امانت بود، نه حراج سرمایه ملّی┃امانت یا واگذاری؟ تحریفی که «انتخاب» عامدانه ساختآنچه «انتخاب» محور حمله خود قرار داده، بیش از آنکه نقد تاریخی باشد، نوعی بازنویسی گزینشی واقعیت است. نخستین لغزش آنجاست که از تعبیر «دستور جلیلی برای خروج ذخایر اورانیوم» استفاده میکند؛ حال آنکه در متن
رسمی بیانیه تهران، نه واژه «دستور» وجود دارد و نه «واگذاری». عبارت روشن است: 👈 «سپردن به امانت». این تفاوت، صرف بازی با واژه نیست؛ در حقوق، امانت یعنی مالکیت همچنان برای ایران محفوظ است. ترکیه امین شده بود، نه مالک. مهمتر آنکه اگر گروه وین به تعهداتش عمل نمیکرد، ترکیه مؤظف بود بدون قیدوشرط
مواد را بازگرداند.پس گزاره «در ازای هیچ» از اساس فرومیریزد.دوم، تکهفیلم وانمود میکند ایران چیزی داد و چیزی نگرفت؛ درحالیکه اصل توافق، پذیرش عملی حق غنیسازی ایران و خروج پرونده از انحصار غرب بود.
فرایند تصویب آن قطعنامه پیش از بیانیه تهران آغاز شده بود و متن آنهم تقریباً نهایی شده بود. یعنی اراده تحریم مستقل از توافق تهران جریان داشت.اینکه غرب مسیر تحریم را ادامه داد، دلیل بیارزشی توافق نیست؛ بلکه نشانه بدعهدی و تصمیم از پیش گرفتهشده آنان است.
چهارم، متن کلیپ میگوید «بعد از سالها مذاکره بینتیجه»؛ اما نمیگوید همین بیانیه موجب شد آمریکا و متحدانش در موضع دفاعی رسانهای قرار گیرند، چون ایران پیشنهاد مبادله سوخت را پذیرفته بود؛ همان پیشنهادی که پیشتر خود غرب مطرح کرده بود.این یعنی تهران، توپ را به زمین آنان انداخت.
تناقض اصلی اینجاست: همانها که امروز اصل سپردن امانی را خیانت مینامند، دیروز اگر همین توافق را دولت مطلوبشان امضا میکرد، آن را فتحالفتوح میخواندند.اینجا دعوا بر سر «#اورانیوم» نیست؛ دعوا بر سر صاحب امضاست و این، سیاسیکاری عریان است، نه تاریخنگاری.
📌دوستان آقای جلیلی آیا پاسخی برای ادعاهای مستند مطرح شده در این کلیپ را دارند؟!آیا در سال ۱۳۸۹, به دستور جلیلی ۱۲۰۰ کیلو اورانیوم غنی شدهای که در سال ۱۳۸۹ طی بیانیه تهران از ایران خارج شد؟!نقش جلیلی بعنوان سرتیم مذاکره کننده در آن سال چه بود؟!6 MB
22:45 - 2 July 2026