علی الاصول؛ مقاتله یا مذاکره؟!🔹در منطق صریح قرآن کریم، اصل بنیادین و قطعی در مواجهه با استکبار و فتنهگری کفار، نه سازش و مذاکره، بلکه «مقاتله» و ایستادگی تا ریشهکن کردن کامل فتنه است. خداوند متعال در سوره بقره آیه ۱۹۳ با قاطعیت میفرماید: «وَقَاتِلُوهُمْ حَتَّىٰ لَا تَكُونَ فِتْنَةٌ». وقتی ذات دشمن با نیرنگ و خونریزی گره خورده است، تلاش برای مهار او از طریق میز مذاکره، خطایی استراتژیک و انحراف از مسیر حق است. فتنهای که ابزار آن جنگ نرم، تحریم و تهدید نظامی است، تنها با زبان سخت مقاومت و مقاتله سر جایش مینشیند، نه با وا دادن امتیازات در اتاقهای دربسته دیپلماتیک.🔹این حقیقت تلخ و راهبردی، به روشنی در بیانیه اخیر رهبر معظم انقلاب اسلامی، حضرت امام سید مجتبی خامنهای، در خصوص تفاهمنامه با آمریکا تجلی یافت. مُعظمله که دقیقاً همخط و هممسیر با پدر شهیدشان، امام سید علی خامنهای، مذاکره با آمریکا را صحیح نمیدانند، در این بیانیه صراحتاً اعلام کردند که نظرشان مخالفت با این مسیر بوده است. با این حال، ایشان تنها به واسطه تعهدات سفت و سخت رئیسجمهور به عنوان رئیس شورای عالی امنیت ملی در پاسداشت حقوق ملت و جبهه مقاومت، و با در نظر گرفتن استیصال رئیسجمهور آمریکا، اجازه این اقدام را صادر کردند. این مواضع رهبری نشان داد که هرگونه تعامل، صرفاً یک تاکتیک موقت و مشروط بوده و هرگز به معنای تغییر اصلِ عدم اعتماد به ذات پلید استکبار نیست.
🔹اما همانطور که رهبر رشید انقلاب هشدار داده بودند و بدبینی ایشان کاملاً به حق بود، دشمن حتی به همان توافقات کاغذین نیز پایبند نماند. در سایه همین تفاهمنامهها، رژیم صهیونیستی با چراغ سبز آمریکا به لبنان حمله کرد و خونینترین جنایات را مرتکب شد. این نقض عهد آشکار، مصداق بارز و تکاندهنده آیه ۱۲۰ سوره بقره است: «وَلَنْ تَرْضَىٰ عَنْكَ الْيَهُودُ وَلَا النَّصَارَىٰ حَتَّىٰ تَتَّبِعَ مِلَّتَهُمْ». یهود و نصاریِ استکباری هرگز از مسلمانان راضی نمیشوند؛ هدف نهایی آنها از نشستن پای میز مذاکره، رسیدن به یک توافق عادلانه نیست، بلکه نقشهای شوم است تا ما را از آیین اسلام خارج کرده، هویت دینیمان را خنثی سازند و ما را در منظومه فکری و سیاسی خود هضم کنند.🔹در تقابل با این دشمنی که هدفش نابودی اسلام است، «مقاتله» به معنای مقاومت همهجانبه و خستگیناپذیر، اصالت بیچونوهچرای خود را بازیابی میکند. مدرسهی استراتژیک شهید سلیمانی و جبهه مقاومت به ما آموخت که عزت، امنیت و اقتدار، نه در گرو لبخندهای فریبنده دیپلماتهای غربی، بلکه در میدان نبرد و با تکیه بر توان درونی به دست میآید. وقتی دشمن از دیپلماسی تنها به عنوان ابزاری برای خریدن زمان، فریب افکار عمومی و پوشش دادن حملات نظامیاش به لبنان و منطقه استفاده میکند، تنها راهکار عقلانی و قرآنی، شکستن حصرها، عقب راندن متجاوز و تحمیلِ هزینهی گزاف فتنهانگیزی به اوست. مقاتله یعنی نپذیرفتن قواعد بازی کفار و تحمیل اراده حق بر باطل.
🔹در نهایت، خداوند متعال در ادامه همان آیه، هشداری جدی به همه مسئولین و مؤمنان میدهد: «وَلَئِنِ اتَّبَعْتَ أَهْوَاءَهُمْ بَعْدَ الَّذِي جَاءَكَ مِنَ الْعِلْمِ مَا لَكَ مِنَ اللَّهِ مِنْ وَلِيٍّ وَلَا نَصِيرٍ»، ولایت و یاری خدا در گرو عدم تبعیت از هویٰ و هوسِ کفار است. امروز که دانش و بصیرت حاصل از دههها تجربه در اختیار ماست، هرگونه پیروی از هوای نفس، خوشبینی به دشمن و ترجیح زبان دیپلماسی بر زبان مقاومت، مصداق بارز تبعیت از امیال باطل کفار است. تسلیم شدن در برابر زیادهخواهیها، نه تنها فتنه را خاموش نمیکند، بلکه نصرت الهی را از ما سلب میکند. راه نجات، بازگشت به اصل اصیل «مقاتله» و ایستادگی تا نابودی کامل فتنه است تا پرچم اسلام بر زمین نماند.
20:47 - 20 June 2026