شعر زیبا و پر مفهوم مولانا در دیوان شمس، غزل شمارهٔ ۱۱۲۹ از زیباترین ابیات عرفانی مولوی است:هر که شود صید عشق، کی شود او صید مرگ؟چون سپرش مه بود، کی رسدش زخم تیر؟جمله جانهای پاک، گشته اسیران خاکعشق فروریخت زر، تا برهاند اسیرسپر مه همان روح الهی و عشق انسان به خداست که چون سپری نامرئی انسان …Show more
6 MB