✧𝐀𝐛𝐨𝐥𝐟𝐚𝐳𝐥✧

این به نظر خودم از همه شعر هایی که نوشتم قشنگ تره🥹❤️‍🩹: اگه خوندیش بگو کدوم قسمتش قشنگ تر بود...

اشکال نداره، همیشه همینجوری منو انداختن دور، همیشه دهنم سرویس شده براشون ولی اهمیتی براشون نداشتم، همیشه هرچی ضرر بوده تحمل کردم، همیشه احساساتمو مخفی کردم ازشون تا یه وقت نگن فلانی چرا اینجوریه، همیشه جلو خودمو گرفتم تا مثل آدم باشم، مهربون باشم، درک کنم، کمک کنم، با هرچی گفتن بسازم و به روی خودم نیارم که چه مرگمه ولی، کسی بامن مهربون نبود، کسی منو درک نکرد، کسی کمکم نکرد، کسی باهام نساخت، همه چی رو هم به روم آوردن. دیگه تحمل ندارم، دیگه ظرفیت اینو دارم تا یه ناراحتی پیش بیاد بزنم زیر گریه، دیگه خسته شدم، نمیکشم. همینکه تا الان عقلم سرجاشه و هنوز که هنوزه با خیلیا مثل آدم رفتار میکنم خودش خیلیه. اما بعضیا تا محبت می‌بینن، میزنن تو ذوقی که داری... و شاید این می‌تونه یه آدمو برای همیشه بی روح کنه... واقعاً خسته‌ام از دستشون...